Ziam V

Zayn

Liam

____________________________________________________________

Zaśmiałem się opadając na łóżko obok niego. Pistolet zabezpieczyłem i schowałem do szafki.

Pistolet schowany. I bardzo dobrze. Odwróciłem głowę w jego stronę.

-Co? -Spytałem ostro dalej patrząc w sufit.

-Nic.- Woooha, a temu co? Gdyby był kobietą to bym stwierdził, że mu hormony buzują. Ugh.

-Jak nic to się nie gap. Choć wiem jestem piękny. Imię nie wzięło się z niczego. -Odwróciłem się w jego stronę. - Oddaj mi swój telefon i posprzątaj rzeczy po wczorajszym.

Wstałem, zacząłem zbierać swoje ciuchy. Z kieszeni spodni wyjąłem telefon i podałem go Zayn'owi

-Grzeczny. Napisz jeszcze żeby cie nie szukali czy coś.

-Ta jest.- I może jeszcze frytki do tego? Wziąłem telefon i napisałem żeby mnie nie szukali, zasłaniając się durnymi wymówkami.

Schowałem jego telefon do szuflady zamykanej na klucz. -Zapomniałbym. Mam coś dla ciebie.

Jestem prawie pewny, że to nie będzie nic co mi się spodoba.- Co?

Wyciągnąłem z kieszeni paczuszkę z narkotykiem.

Ta, mogłem się domyślić.-Dzięki​.- Prychnąłem niezadowolony.

-Wolisz gumki?

-I tak nie wiem co ze mną zrobisz jak będę na prochach.- Stwierdziłem.

-Wykorzystam cię. Choć z drugiej strony nie musisz brać.

-Szczerość przede wszystkim, co?

-A czemu miałbym kłamać? Nie jestem tobą.

-I całe szczęście. Wybacz, prezent śliczny ale raczej nie udany, podziękuje.

- Szczęście? Wolisz jak zabijam?

-Yyyyy... Muszę odpowiadać na to pytanie?

- Tak. Na oby dwa.

-No tak jakoś mi się powiedziało... Wolę jak nic takiego nie robisz.

- Yhym. Ja jednak lubię coś robić. -Zaakcentowałem słowo ''coś''. - A teraz mój drugi prezent. Ten tylko dla ciebie. Chcesz zobaczyć?

-Chcę. - Mam złe przeczucia.

Zamknij oczy wystaw tyłek.- Zaśmiałem się. - Choć wystarczy to pierwsze.

Wiedziałem że powinienem się bać. Zamknąłem oczy.

Wyciągnąłem z kieszeni obróżkę z dzwoneczkiem. Podszedłem do chłopaka od tylu i założyłem mu. Następnie pocałowałem w kark. - Proszę.

Otworzyłem oczy. -Co to ma niby być?!

- A dziękuje?

-Dziękuję. -Powied​ziałem szybko nie zwracając uwagi na to co mówię. - Możesz mi to jakoś sensownie wytłumaczyć?!

- A buziak?- Popukałem policzek.

- Najpierw wytłumacz!

- Ja ustanawiam reguły. Wiesz co czeka za nie posłuszeństwo.

Cmoknąłem go w policzek.-No?

- Jesteś moim służącym nie? To masz obróżkę.

Jęknąłem niezadowolony.- Muszę to nosić?

- A jak myślisz?

-Myślę że muszę, ale nadzieję zawsze mieć można.

Poczochrałem go po włosach.- Można. A właśnie. Kiedy twój dom może być pusty? Myślę, że chciałbyś coś zabrać. Mam rację?

-Tak koło jedenastej w dni powszednie? Nikogo nie ma, bo rodzice w pracy a siostry wyjechały do znajomych.

- No to spoko.

Rozwaliłem się na łóżku. Obroża zabrzęczała. -Wkurza mnie to.

- A mnie nie. Złaź z łóżka. - Powiedziałem wychodząc z pokoju. Zszedłem na dół na tv.

Poszedłem za nim.-Nudno tu macie.

- Jak kto uważa. Dziś jest dzień spokojny. -Przewróciłem oczami.

-Ale ja naprawdę nie mam co robić. Zwłaszcza jak zamkniesz mnie w pokoju.-Zamarudziłem.

- Jak denerwujesz. A poza tym laptopa miałeś.

-Nie wiedziałem czy mogę grzebać w twoich rzeczach.- Mógł mówić wcześniej.

- Nie wiedziałem, że się nudzisz. Spałeś cały czas.- Wywróciłem​ oczami.

-Bo nie miałem co robić. Przełącz, bo są reklamy.

- Marudzisz, wiesz? Chcesz to masz. -Podałem pilota.

Mango. Teletubisie. No ludzie. Zbuntowany anioł. No ja was proszę. Rozmowy w toku. I będziemy oglądać rozmowy w toku.

Rozmowy? Już wolałem jak marudził. Wyciągnąłem telefon. Zbliżała się pora obiadu. - Jedziemy coś zjeść?- Spytałem.

-Możemy.- Uśmiechnąłem się wesoło. -Ale mogę to zdjąć?- Wskazałem​ na obróżkę.

- Dobra. Ale założysz. A teraz do auta. - Obmacałem się czy wszystko mam po czym z koszyczka wyciągnąłem odpowiednie kluczyki.

Poszedł za nim.- Głodny jestem.

- Chwila nie? Trzeba dojechać. -Wsiadłem do samochodu. Już po chwili byliśmy na głównej drodze.

Siedziałem sobie i oglądałem krajobrazy za oknem.

W końcu zatrzymałem się kolo miejsca z jadłem. Chuj wie co to było. Najważniejsze, że znajdę tam jedzenie nie? Zaparkowałem.

Zwykła knajpa. Gdy Zayn zaparkował wysiedliśmy.

Weszliśmy do środka. Mały ruch. Idealnie. Spojrzałem na brązowookiego.

I czego się na mnie gapisz? - Gdzie siadamy?

Podreptałem w kat gdzie znajdowała się kanapa. Rozsiadłem się na niej. Wygodnie.

Poszedłem za nim bo co miałem niby zrobić? Po drodze zgarnąłem kartę dań.

- Wybieraj. Zdaje się na ciebie.

Zamówiłem najzwyklejsze spaghetti.

Wziąłem to co chłopak i domówiłem piwo.

-Prowadzisz.- Zauważyłem.

-I co w związku z tym?

-Nie pij.-  No głupi czy z policji.

- Od jednego piwa nic sienie stanie. - Serio myśli, ze nie prowadziłem po alkoholu? Zdziwiłby się gdyby zobaczył w jakim stanie nadal potrafię być świetnym kierowcą.

Uh. Ja już tak z zasady... Kelnerka przyszła z jedzeniem.

- A jak chcesz możesz ty prowadzić.- Mruknąłem znad talerza.

-Jak ty poprowadzisz będzie szybciej. - Stwierdziłem. Danie było smaczne. Dość szybko zjadłem wszystko. Byłem cholernie głodny.

- To całkiem możliwe.

-To na pewno możliwe.

Wyczyściłem talerz a następnie chwyciłem szklankę by i ją opróżnić. - Chcesz coś czy jedziemy?

-Możemy jechać.

Zapłaciłem po czym wyszliśmy. - Mówiłeś, że jest nudno u nas, hmm? To wymyśl co chcesz robić. -Powiedziałem wchodząc do auta.

Hmmm...- Nie wiem... jakieś książki... laptop... i coś do roboty, bo dziwne się czuję jak cały czas się lenię.

- Książki? -Jakieś są. Ale... Gdzie?- Podjedziemy to księgarni sobie kupisz... A coś na teraz?- Powiedziałem wyjeżdżając z parkingu.

-Może po prostu pooglądam tv?

- Widzę, że polubiłeś mój dom. Myśl dalej. -Rozpędziłem samochód.

-Nie mam zielonego pojęcia.- Splotłem palce.

No dobra to liczymy na moja zajebista pomysłowość. Ale zanim o tym... Zobaczyłem nadjeżdżającego tira. Oo zabawimy się. Wjechałem na przeciwległy pas ruchu i przyśpieszyłem.

-Zayn! Co ty odpierdalasz?! - Nie chcę zginąć!

Zaśmiałem się dociskając gaz. Usłyszałem trąbienie. W ostatniej chwili odbiłem wjeżdżając na mój pas ruchu. - Bawię się. Nie widać?

-A możesz bawić się tak, żebym nie zszedł na zawał?!

- Uspokój się. Przecież nic sie nie stało, nie? - Jaki strachliwy. Najwyżej byśmy zginęli. Na dobra sprawę codziennie mogę się o to bać. Przyzwyczajenie.​

-Ale mogło! Ja w przeciwieństwie do ciebie, cenię sobie swoje życie!- Czemu trafiam na takich ludzi, no czemu?

- Tez cenie. Codziennie mogę zostać zabitym, skarbie. - Serio przyzwyczaiłem sie do tego. I lubię czuć adrenalinę. Kocham to.

-Bardzo relaksujące. I nie skarbuj mi tutaj.

-Przypominam, że to ty jesteś mym sługą, a ja mogę robić i mówić co chce. Rozumiem się? - Skręciłem.

-Taaaa.- Ziewnąłe​m.

Uśmiechnąłem się widząc wesołe miasteczko. Nie byłem w nim od... W chuj dawna. Wdałem się w tamtym kierunku. -Co ty na to panie 'jestem znudzony'?

-Możemy jechać.- Również się uśmiechnąłem.

Gdy znaleźliśmy się na miejscu wysiadłem z samochodu zamykając go.

Wyszedłem za Zayn’em.- Gdzie idziemy najpierw?

- Zależy od ciebie.- Wzruszyłem ramionami.

-To chcę tam!- Wskazałem na jakąś powykręcaną na wszystkie strony kolejkę.

Wyciągnąłem portfel. -Masz.- Podąłem mu pieniądze.

Jak dzieciak pobiegłem do kolejki, kupiłem bilet, wsiadłem i zapiąłem pasy.

Przewróciłem oczami i uśmiechnąłem się pod nosem patrząc na niego.

Kolejka była cholernie szybka... Prawie na zawał zszedłem! Ale było świetnie

- I jak?- Spytałem gdy chłopak podszedł do mnie.

Wyszczerzyłem ząbki w uśmiechu.- Fajnie.

-To co teraz?

-Yyyym... A dostanę watę cukrową?

Zbliżyłem się do niego i wymruczałem do ucha. - A dostane wiesz co? - Śmieszyło mnie, że zachowywał się trochę jak małe dziecko. Był jakby to określić? Uroczy?

...- Zgoda!- No rzuciło mi na mózg to wesołe miasteczko no. A za watę mogłem w tym momencie zamordować. Chyba nadal mam w sobie coś z dziecka.

Uniosłem w zdumieniu brew. - To tu i teraz, nie?

_______________________________________________________

No i jestem z kolejnym rozdziałem. Niestety ci co liczyli na dziki seks... no nie tym razem, ale już niedługo. Obiecuję. 
Dziękuje, że komentujecie.